RÓŻNORODNOŚĆ

W opozycji do dawnych funkcjonują nurty czy orientacje pedago­giki dialogu, krytycznej oceny, oporu czy anty pedagogiki, wyrosłe na innym gruncie, wyrażające sprzeciw wobec dotychczasowych praktyk edukacyjnych, tropiące słabości i zagrożenia niesione przez tradycyjną oświatę. Wymienić można i inne nurty czy orientacje szczegółowe. Większość z nich kojarzona jest z ogólnym kierunkiem pedagogiki personalistycznej w różnych ujęciach, ale najsilniej personalizmu chrześcijańskiego i kreowana jest tzw. pedagogika wartości’.Ta różnorodność lepiej czy gorzej określonych pedagogik ilu­struje niejako ideowe podejście do pojmowania istoty i powinności edukacji. Różnorodność ta staje się jeszcze większa, jeśli uwzględ­nimy spory o pojmowanie samej pedagogiki. Dla jednych bowiem jest ona nauką, dla innych refleksją o wychowaniu, dla jeszcze in­nych tylko obszarem praktyki społecznej. Złożona, wielopłaszczyznowa dziedzina życia -jaką jest eduka­cja – znajduje zatem rozmaite ujęcia, różne sposoby wyjaśniania, różne modele rzeczywistego i pożądanego funkcjonowania w społe­czeństwie. Pedagogika, podobnie jak w ogóle nauki humanistyczne i społeczne, ma charakter wielopragmatyczny, dopuszczający wie­lość spojrzeń i rozwiązań teoretycznych i praktycznych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *