W NOWEJ RZECZYWISTOŚCI

Zagubienie w nowej rzeczywistości paradygmatycznej zapewne nie jest najbardziej dotkliwe. Znacznie trudniej odnaleźć się pedago­gom i pedagogice w sytuacji przełomu ustrojowego, ostrej walki o model życia społecznego i ład edukacyjny w naszym kraju. W cha­osie życia społecznego i politycznego, w niezwykle ciężkich warun­kach materialnych bardzo ograniczone są możliwości odnowy strate­gii edukacji oraz udanego kreowania nowoczesnego i dobrego mo­delu szkolnictwa (całej oświaty). Pedagogikę i pedagogów często obarcza się winą za rolę, którą edukacja odgrywała w poprzednich latach. Nieuprawnione i pochop­ne generalizacje, dyktowane nierzadko względami pozanaukowymi, o  których nie miejsce tu pisać szerzej, pogłębiają chaos, odwodzą od poszukiwania dróg poprawy kondycji pedagogiki i żałosnego ostat­nio stanu oświaty. Kwestie edukacji, a tym bardziej pedagogiki nie wydają się zbytnio zajmować polityków, administrację państwową. Dopełnie­niem wszystkich tych trudności staje się przedłużany – i to niebez­piecznie – okres zmagań o ład demokratyczny. Nie sposób orzec, czy nastąpiło już lub kiedy nastąpi przesilenie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *